Roodkapje en de wolf

Een mandje voor oma

In een dorpje naast het bos woonde een meisje dat Layla heette. Ze droeg graag haar warme rode cape met capuchon. Op een zonnige ochtend pakte haar moeder een mand met brood, appels en een potje honing. “Breng dit maar naar oma,” zei ze. “Ze voelt zich vandaag niet zo lekker. Blijf op het pad en vertel vreemden niet waar oma woont.” Layla beloofde goed op te letten. Ze nam het mandje stevig vast en zwaaide bij de deur. Daarna liep ze vrolijk op weg naar het huis van oma aan de andere kant van het bos.

Het bospad vol bloemen

De bomen waren hoog en het pad slingerde tussen gele en paarse bloemen. Een blauw vogeltje zong op een tak 🔊Het vogeltje zingt . Verderop zat een eekhoorn met een nootje tussen zijn pootjes. Layla glimlachte en bleef even staan om te kijken. Daarna liep ze verder op het veilige pad. Ze dacht aan oma, aan het verse brood en aan de verhalen die oma altijd vertelde. Maar achter een grote boom keken twee nieuwsgierige ogen naar de rode cape. Layla had nog niets in de gaten.

De wolf achter de boom

Er woonde een wolf in het bos. Hij zag Layla en haar mandje en kwam achter een boom vandaan. “Goedemorgen! Waar ga je naartoe?” vroeg hij met een overdreven lieve stem. Layla herinnerde zich de woorden van haar moeder. Ze bleef op veilige afstand. “Ik ga mijn familie bezoeken,” zei ze, zonder te vertellen waar. De wolf wees naar de bloemen buiten het pad. “Daar zijn ze nog veel mooier!” zei hij. Maar Layla schudde haar hoofd. “Dank je, ik blijf op het pad.” De wolf keek naar de rook die uit een huisje opsteeg en kreeg een sluw plan.

Een geheime wedstrijd

De wolf rende tussen de bomen, sprong over een tak en bereikte het huisje van oma vóór Layla. Hij klopte aan 🔊Klop, klop! . “Wie is daar?” vroeg oma. De wolf probeerde Layla na te doen, maar zijn stem klonk veel te brommerig. Oma keek voorzichtig door het gordijn en zag meteen de wolf! Ze deed de deur goed op slot en verschool zich veilig in de bergkamer. De wolf vond een raam dat op een kier stond en glipte naar binnen. Hij zag oma’s bril en slaapmuts liggen. “Misschien kan ik doen alsof ik oma ben,” mompelde hij. Gelukkig was oma veilig en kon ze hulp afwachten.

Een vreemde oma

De wolf zette oma’s ronde bril op, trok haar witte slaapmuts over zijn oren en kroop onder de gebloemde deken. Hij probeerde zijn stem zacht te maken. “Welkom, lieve meid,” oefende hij. Maar plotseling moest hij zo hard niezen 🔊Hatsjoe! dat zijn bril scheef op zijn neus kwam te zitten. Uit de bergkamer hoorde oma het vreemde geluid. Ze bleef stil en wachtte rustig. Buiten kwamen Layla’s voetstappen dichterbij. De wolf trok de deken hoger en probeerde zijn grote oren te verbergen.

Oma, wat een grote oren!

Layla klopte aan. Een vreemde stem zei: “Kom maar binnen.” Ze stapte voorzichtig naar binnen en zette de mand naast het bed. Ze keek naar het gezicht op het kussen. “Oma, wat heb je grote oren!” zei ze. “Dan kan ik je goed horen,” bromde de wolf. “En wat heb je grote ogen!” “Dan kan ik je goed zien.” Layla zag de dikke grijze snuit en de scheve bril. Dit was haar oma helemaal niet! Ze deed snel een stap achteruit en rende naar buiten, waar ze luid om hulp riep.

Hulp op het juiste moment

“Help! Er is een wolf in oma’s huis!” riep Layla. Een boswachter die vlakbij takken opruimde, hoorde haar stem. Hij kwam meteen naar het huis en liet de wolf duidelijk weten dat hij moest vertrekken. De wolf schrok, sprong uit het raam en rende diep het bos in 🔊Snelle voetstappen . Daarna openden Layla en de boswachter voorzichtig de bergkamer. Daar zat oma veilig. Ze omhelsde Layla stevig en bedankte de boswachter. Niemand was gewond geraakt. En de mand met brood, appels en honing stond nog precies waar Layla hem had neergezet.

Een warme knuffel

Oma en Layla zaten samen aan tafel. Het zonlicht kwam door het raam en de heerlijke geur van vers brood vulde de kamer. “Wat goed dat je hulp hebt gevraagd,” zei oma. Layla vertelde over het vreemde gesprek op het bospad en de scheve bril op de neus van de wolf. “Voortaan blijf ik goed opletten,” zei ze. Oma gaf haar een dikke knuffel en schonk wat limonade in. Samen aten ze brood met honing. Daarna vertelde oma een grappig verhaal, zoals ze altijd deed. Toen Layla naar huis liep, zwaaide ze nog even om. Wat was ze blij dat oma veilig was!

Terug naar de bibliotheek