De schelp die zingt
In de tuin van oma, onder de vijgenboom, woonde een schildpadje dat Tuta heette. Tuta hield van sla, van de zon en van lange dutjes.
Op een zomerochtend vond Ziad een witte schelp tussen de stenen en hield hem bij Tuta's oor.
Tuta tilde langzaam haar kop op. “Wat is dat voor mooi geluid?”
“Dat is de zee!” zei Ziad. “Die is daarginds, aan het eind van de weg, achter de zandheuvels.”
Tuta sloot haar ogen en zei dromerig: “Ik heb nog nooit de zee gezien, Ziad. Breng je me erheen?”
